راهاندازی کسب و کار در امارات متحده عربی میتواند شما را با قوانین عظیم مربوط به ساختار حقوقی تجاری در منطقه آشنا کند. با این حال، امارات متحده عربی همچنین بر انجمن کارفرما-کارمند و مجموعهای از قوانین مربوط به آن - مانند احکام وزیران، قانون کار امارات و غیره - تأکید دارد.
برای مثال، قانون فدرال شماره ۸ امارات متحده عربی مصوب ۱۹۸۰ با عنوان «تنظیم روابط کار»، قوانین فدرال شماره ۲۴ مصوب ۱۹۸۱، شماره ۱۵ مصوب ۱۹۸۵، شماره ۱۲ مصوب ۱۹۸۶ و احکام وزارتی مصوب در طول سالها، از جمله قوانین غالب هستند که بیان میکنند مناطق ویژه اقتصادی نیز قوانین استخدامی خاص خود را دارند. با این وجود، این قوانین، قانون کار را به چالش نمیکشند، بلکه مزایایی را برای کارمندان فراهم میکنند. قوانین ویزا و همچنین احکام و دستورات مهاجرت امارات متحده عربی، به حوزه استخدام اضافه شدهاند.
این اقدامات سازمانی و قانون کار در امارات می تواند یک فرآیند پیچیده با بخش ها، اصلاحات و به روز رسانی منظم بی شمار باشد. همیشه بهتر است که این عوامل مهم توسط کارفرما قبل از انتصاب یک کارمند در نظر گرفته شود - این موارد بیشتر به نفع شرکت است.
اهمیت قانون کار در امارات در بخش خصوصی؟
روابط کارفرما و کارمند در بخش خصوصی تابع قانون فدرال شماره ۳۳ سال ۲۰۲۱ در مورد تنظیم روابط کار در صنعت خصوصی است که به آن « قانون کار امارات متحده عربی » نیز گفته میشود. الزامات این قانون در مورد همه شرکتها، کارمندان و کارفرمایان بخش خصوصی اعمال میشود.
این قانون در 2 فوریه 2022 اجرا شد. قانون فدرال قدیمی شماره 8 در سال 1980 لغو شد. قانون جدید قصد دارد از هر دو طرف در یک رابطه کاری محافظت کند و به آنها اجازه دهد تا از امتیازات خود به طور متعادل استفاده کنند.
قانون کار در امارات متحده عربی به موضوعاتی مانند ساعات کار، اضافه کاری، مرخصی ها، تعطیلات و تعطیلات رسمی و همچنین مسائلی مانند استخدام افراد زیر سن قانونی، اطلاعات کارکنان، الزامات ایمنی، حداقل دستمزد، از دست دادن شغل، مشوق پایان خدمت می پردازد. پرداخت ها و خسارت های کاری
بندگی اجباری و تبعیض بر اساس جنسیت، قومیت، رنگ، تولد، مذهب، منشاء ملی یا اقتصادی یا معلولیت طبق قانون کار دبی ممنوع است. همچنین وظایف کارفرمایان در قبال کارکنان خود را مشخص می کند.
محدوده قانون کار امارات چیست؟
همه پرسنل شاغل در امارات اعم از بومی امارات یا خارج از کشور مشمول قانون هستند. با این حال، برای موارد زیر اعمال نمی شود:
- کارمندان دولت فدرال و ارگان های دولتی شهری
- اعضای نیروهای مسلح، پلیس و پرسنل امنیتی
- کارکنان داخلی
قانون کار در امارات – اقداماتی که باید برای کارفرمایان در نظر گرفته شود
اقدامات زیر باید توسط همه کارفرمایان مرتبط در نظر گرفته شود:
- اطمینان حاصل کنید که کارکنان متوجه می شوند قانون کار جدید امارات متحده عربی چگونه بر آنها تأثیر می گذارد.
- قراردادهای استخدامی استاندارد را به روز کنید تا نیاز به اعطای تعهدات سه ساله به تمام کارکنان را منعکس کند.
- تا 2 فوریه 2023، بررسی کنید که همه کارکنان موجود در قراردادهای کاری نامشخص به قراردادهای کار با مدت زمان معین منتقل شوند.
- قراردادهای کاری فعلی یا اوراق سیاستی را که به حقوق قانونی خاص (مانند 45 روز مرخصی زایمان) اشاره دارد، اصلاح یا جایگزین کنید.
- خط مشی مرخصی استعلاجی موجود را تغییر دهید تا نشان دهد که کارمندان در مدتی که در دوره آزمایشی فعالیت می کنند واجد شرایط مرخصی استعلاجی با حقوق نیستند.
- تغییراتی را در اصلاحات فعلی مرخصی زایمان و پدر انجام دهید تا منعکس کننده حقوق جدید باشد.
- برای برجسته کردن مقررات جدید ضد تبعیض / زورگویی / آزار و اذیت، ایجاد فرصت های برابر و سیاست های ضد قلدری و سوء رفتار را در نظر بگیرید.
- یک خط مشی شکایت را در نظر بگیرید تا گزارش تبعیض، قلدری و ارعاب را برای کارمندان آسانتر کنید.
- در بندهای انضباطی تجدید نظر کنید تا انعکاس دهید:
- تنوع گسترده دلایل برای فسخ.
- محدودیت تبعیض، ارعاب و آزار و اذیت.
- اطلاعاتی که در هیچ شرایطی دیگر نمی توان غرامت پایان خدمت کارمند را رد کرد.
- دستورالعملهای زمان کار را بهروزرسانی کنید تا سقف ساعت طولانیشده و تغییرات در محاسبه جبران اضافهکاری را منعکس کند.
- سیاستی برای مرخصی دلسوزانه مطابق با قوانین کار دبی ایجاد کنید.
اصول اصلی که باید به عنوان یک کارفرما بدانید، ذکر شده است:
قانون کار امارات متحده عربی
قانون کار امارات متحده عربی ویژگی های انجمن کارفرما-کارمند را در نظر می گیرد. قانون دستورالعمل هایی را برای قراردادهای کار ایجاد می کند. محدودیت در شرایط استخدام؛ نگهداری اسناد؛ دستورالعمل در مورد دستمزد؛ مقررات مربوط به ساعات کار؛ رویه های مربوط به مرخصی؛ ایمنی، حفاظت، رفاه پزشکی و اجتماعی برای کارکنان؛ کدهای رفتار و انضباط؛ پایان قراردادهای کاری؛ بازپرداخت در مورد مسائل شغلی؛ معاینات کار؛ حوادث شغلی و مرگ و میر و غیره.
مفهوم حمایت مالی
اکثر شرکتها در امارات از کارمندان حمایت میکنند - مانند ویزا، بلیط، و غیره (در شرایطی شرکتها محل اقامت، غذا و غیره را نیز ارائه میدهند) با این حال، جنبه حیاتی به عنوان یک کارفرما این است که - اقدامات کارمند از جمله مسئولیتها و رفتارهای نادرست تبدیل به مسئولیت شرکت بنابراین، کارفرما موظف است اطمینان حاصل کند که در پایان خدمات، کارمند بلیط خروج از کشور را دارد یا به اسپانسر شخص دیگری منتقل شده است.
ویزای استخدام
این یکی از اصول ضروری انتصاب یک شخص است. یک کارفرما فقط میتواند شخصی را با ویزای کار منصوب کند - و در بیشتر موارد، کارفرما حامی ویزا است. اگرچه، استثنائات کمی برای این قانون وجود دارد - به عنوان مثال افرادی که ویزای همسر، دانشجویان یا کارمندان پاره وقت دارند. کارفرمایی که در معرض انتصاب افرادی است که یا ویزای کار ندارند یا ویزای نادرستی دارند، به مجازاتهای سنگین مالی - حبس و در نهایت اخراج در برخی موارد - محکوم میشود.
قرارداد کار
قرارداد کار یک سند بسیار مهم است که به رابطه بین کارفرما و کارمند کمک می کند. قرارداد کار، صرف نظر از منطقه اقتصادی، قراردادی است که توسط دولت صادر می شود. گاهی اوقات، شرکت ها قراردادهای کاری خود را با دستورالعمل ها، محدودیت ها و بازپرداخت اضافه می کنند. این اسناد باید غالب باشند و به عنوان ابزار حاکم در صورت اختلاف عمل کنند.
فسخ و جبران خسارت:
بیشتر مسائل مورد مناقشه رابطه استخدامی در امارات مربوط به فسخ و جبران خسارت است. فسخ در دسته بندی هایی که آنها را زودرس و/یا به دلیل علتی نامیده اند، تفکیک می شود. علاوه بر این، غرامت بر اساس شرایط فسخ تعیین می شود. سناریو هر چه که باشد، نتیجه گیری با کارمند در مواقعی برای کارفرما مشکل ساز است.
کارفرما باید توجه داشته باشد که عمدتاً دو نوع اخطار اخراج وجود دارد که میتوان به کارمند داد. نوع اول اخطار اخراج پیش از موعد است که طبق قانون کار، حداقل مدت زمان اخطار اخراج یک ماه است. نوع دوم اخطار اخراج با دلیل است که طبق ماده ۱۲۱ قانون کار ابلاغ میشود - که طبق آن میتوان کارمند را فوراً اخراج کرد. همچنین در این ماده آمده است که کارمند مسئول سوء رفتار بوده است. طبق ماده ۱۲۱، کارفرما مسئولیتی در قبال پرداخت اخطار یا غرامت بیشتر به کارمند ندارد.
پایان خدمات:
به عنوان یک کارفرما، باید بدانید که در امارات متحده عربی به کارمندان برای مدت خدمت خود حقوق دریافت می کنند. در پایان خدمات، شرکت ها درآمد موقتی را به کارکنان ارائه می دهند که طبق قرارداد ذکر شده است که معمولاً یک سال خدمت مستمر است. کارمند در 1 سال اول خدمت به ازای هر سال خدمت 5 روز حقوق پایه تعلق می گیرد. پس از سال پنجم خدمت، مزایای پایان خدمت به ازای هر سال اضافه خدمت 21 روز می باشد. اگرچه عواملی مانند پورسانت، پاداش و افزایش حقوق پایه کاملاً به شرکت به شرکت بستگی دارد و به طور منظم به عنوان مزایای پایان خدمت محاسبه می شود.
برای دانستن بیشتر در مورد رفاه شما و همچنین تعهدات شما به عنوان یک کارفرما - اکنون با راه اندازی کسب و کار شورا تماس بگیرید! ما به شما در انجام کلیه تشریفات مربوط به انتصاب کارمند کمک می کنیم - مراحل استخدام، قراردادهای کاری، ویزای کار، ویزای انتقال، کمک در درک قوانین کار امارات متحده عربی و غیره.
